nauka czystości

Nauka czystości to problem,  z którym najczęściej zmagają się właściciele szczeniaków, ale zdarza się że dorosły adopciak z takich czy innych względów musi nauczyć się tego “od nowa”. Nauka wygląda podobnie, więc niezależnie od wieku psa, możesz śmiało skorzystać z poniższych porad.

Cierpliwości – nauka czystości może chwilę potrwać.

“Kiedy pies przestanie załatwiać się w domu? Przecież ma już 3 miesiące!” To jedno z pierwszych pytań, które słyszę od właścicieli szczeniaka. Odpowiadam: cierpliwości! Jak to zwykle bywa z nauką jednym przychodzi ona lepiej, innym nieco słabiej. Jeden pies załapie w 2 tygodnie, innemu może to zająć kilka miesięcy.

Na szczęście jest kilka kroków, które pomogą przyspieszyć proces nauki załatwiania się na dworze.

  1. Rytm dnia.

Szczeniaki mają tendencję do załatwiania się w określonych porach i sytuacjach. Kiedy? Najczęściej po spaniu, jedzeniu i zabawie. Dlatego gdy tylko psiak się obudzi, bierzemy go pod pachę i pędzimy na podwórko. Im częstsze spacery, tym mniej biegania z mopem 🙂

W miarę możliwości na początku staraj się wychodzić co 2-3 godziny. Im starszy pies, tym dłużej wytrzymuje, ale kilkunastotygodniowy młokos nie sprawuje takiej kontroli nad swoim pęcherzem.

  1. Obserwuj psa.

Szczeniaka dobrze jest mieć na oku. Po pierwsze, aby sam nie znalazł sobie zajęcia (czyt. nowe szpilki), a po drugie, aby w odpowiednim momencie wyprowadzić go na spacer. Widzisz, że czai się do “dwójki”? Szybko ubieraj buty!

  1. Spacer i co dalej?

Udało się! Zapobiegłeś katastrofie, uratowałeś panele przed kolejnym zalaniem. Jesteś na zewnątrz. Chodzisz i chodzisz, a psiak ewidentnie trzyma swój cenny ładunek, chcąc zanieść go z powrotem do domu. Co robić?

Zacznij od nudy.

Ustań z psem na trawie i czekaj. Skoro nie dzieje się nic ciekawego, to może chociaż zrobi siku. Udało się? “Brawo! Super! Dobry pies!” Ciesz się! Pochwal psa, daj mu 3 smaczki. A to jeszcze nie koniec nagród. Wreszcie możecie udać się na wymarzony spacer i eksplorację 🙂

  1. Stoję i nic.

Szczeniak przyzwyczajony do załatwiania swoich spraw w domowym zaciszu może mieć obiekcje przed robieniem tego publicznie. W takiej sytuacji, wróć do domu i włóż go od razu do klatki (pod warunkiem, że pies został nauczony przebywania w klatce). Po ok godzinie ponów próbę. Jeśli nie korzystasz z kennelu, miej psa na oku – jak będzie chciał się załatwić, to biegiem na dwór.

pies winny

  1. Nic się nie stało.

Zdarzył się wypadek – szybki sik na krótkich nóżkach, nie wiadomo kiedy, nie wiadomo jak?

Nie szkodzi! Zignoruj to zachowanie i posprzątaj.

Na rynku znajdziesz sporo preparatów do dezynfekcji, ale ja polecam zwykły ocet – działa bakteriobójczo i eliminuje zapach moczu. To bardzo istotne, bo nie chcemy, aby pies “poprawiał” w tym samym miejscu.

A co ze starym “dobrym” karceniem?

Krzyczenie na psa, wsadzanie mu nosa w kałużę może przynieść efekt odwrotny od zamierzonego.

Niektóre pieski skojarzą karę z wypróżnianiem i aby uniknąć gniewu opiekuna zaczną załatwiać się po kątach, a czasem nawet po sobie “sprzątać”. Paradoksalnie można w ten sposób opóźnić proces nauki czystości, bo pies nie będzie chciał załatwić się w obecności opiekuna.

  1. Maty.

Zaletą podkładów, jest względne poczucie bezpieczeństwa i dbałość o powierzchnie płaskie w domu. Niestety niosą one za sobą również pewne ryzyko. Pieski nauczone załatwiać się na maty, mogą mieć trudność z wyniesieniem tego zachowania na dwór, a po usunięciu mat przez pewien czas mogą szukać (i znajdować) maty zastępcze, np. dywanik, ręcznik, kołdrę… Dlatego wykładaj maty, tylko wtedy gdy masz drewniane podłogi, a pies zostaje sam w domu. Szybko wyeliminuj maty, a najlepiej staraj się z nich nie korzystać.

  1. Kwarantanna.

Osoby zajmujące się szkoleniem psów, rozumiejąc znaczenie socjalizacji i jej braku, zachęcają do jak najwcześniejszego wychodzenia z psem na dwór. Coraz przychylniejszym okiem patrzą na to weterynarze, aczkolwiek nadal wielu z nich zaleca pełną kwarantannę poszczepienną, która trwa nawet do 3-4 miesiąca życia psa.

Jeśli masz wątpliwości, porozmawiaj szczerze ze swoim weterynarzem, on zna sytuację w Twojej okolicy i przedstawi potencjalne ryzyko. Jeśli mimo wszystko boisz się wychodzić na spacery z psem przed 3. szczepieniem, poczuj się jak Paris Hilton i wyjdź z psem… w torebce! 🙂

W treningu czystości podstawą jest konsekwencja. Nie zrażaj się drobnymi niepowodzeniami, Twój psiak na pewno prędzej czy później załapie.

A co jeśli dorosły pies nagle zaczął załatwiać się w domu? Udaj się do weterynarza. Jeśli badanie nie wykaże żadnych nieprawidłowości, zastanów się czy nie zmieniło się coś w otoczeniu i życiu psa. Nie tylko koty są wrażliwe na zmiany.


Jestem trenerem psów. W pracy opieram się na trzech filarach: relacji, zaufaniu i poczuciu bezpieczeństwa. Bez nich nie ma mowy o wzajemnym porozumieniu. W tej wędrówce towarzyszy mi Hugo, energiczny terrier. Najlepszy kompan i największe wyzwanie. Relacja człowieka z psem jest wyjątkowa, ale wydaje mi się, że możemy i powinniśmy dać z siebie więcej. Dlatego piszę. Piszę o tym, co zrobić, żeby wspólne życie było łatwiejsze. Psy dają nam bezinteresowną miłość - pokażmy, że na to zasługujemy.