Mowa ciała psów, jak każdy język bywa skomplikowana. Składa się na nią wiele sygnałów i informacji przekazywanych przez zwierzęta na kilka sposobów. Zacznijmy od podstaw – skupmy się na tym, co widać na pierwszy rzut oka. 

Zrelaksowany

Spokojny i zrelaksowany pies to taki, którego najczęściej chcemy oglądać. Zadowolenie łatwo odczytać z całej sylwetki – mięśnie są rozluźnione, ogon i uszy znajdują się w naturalnej dla rasy pozycji, pysk może być zamknięty lub rozchylony, ale wyraz mordy zdradza ukontentowanie. To sygnały proste do odczytania nawet dla laika i raczej nie powinniśmy mieć problemu ze stwierdzeniem, że nasz pies jest szczęśliwy – tym bardziej, że jest to zapewne najczęstszy wyraz twarzy naszego pupila.

Czujny

Mowa ciała odzwierciedla każdą, nawet drobną, reakcję. Po zmianach łatwo dostrzec, że coś przykuło uwagę zwierzęcia. Pies zastyga w bezruchu, wydłuża sylwetkę, ciężar ciała równomiernie rozkłada na czterech łapach. Uszy uniesione, ogon w połowie wysokości lub zwisa – co istotne w tym wypadku – nie porusza się.

Zaalarmowany pies może zareagować na kilka sposobów – może przejść do ekscytacji, okazać pewność siebie, agresję lub strach.

Podekscytowany pies wygląda podobnie, jak czujny z tymże ciężar ciała może przesuwać się w kierunku tylnich łap – w gotowości. Ogon uniesiony wysoko, może ale nie musi się poruszać, zdarza się że pies zaszczeka. Zupełnie inaczej dzieje się gdy pies przechodzi do stadium agresji lub strachu.

IMG_0058-3

Pewny siebie

Pies przyjmujący pewną siebie posturę usiłuje sprawiać wrażenie większego niż jest. Ogon i uszy unosi wysoko, przy czym uszy, podobnie jak ciało, mogą być skierowane lekko do przodu. Wysoko uniesiony ogon pozostaje w bezruchu lub porusza się od połowy długości powolnym ruchem. Wyraźnie widać, że ciało jest naprężone i gotowe do walki. Czy pies się wycofa, czy zaatakuje, w znacznej mierze zależy od zachowania adwersarza.

Zdaniem specjalistów pewny siebie pies jest przewidywalny. Jeśli rozumiesz sygnały i wiesz jak mu odpowiedzieć, dużo łatwiej unikniesz konfrontacji niż z psem wystraszonym.

Wystraszony / Zestresowany

W przeciwieństwie do pewnego siebie psa, wystraszony będzie udawał mniejszego niż jest. Dlatego jego sylwetka może być pochylona, ogon skulony, a uszy położone. Im te sygnały są silniejsze, tym bardziej przerażony jest pies.

Strach może skutkować w dwojaki sposób – uległością lub agresją na tle lękowym.

Uległy

Uległy pies stara się pokazać na każdy możliwy sposób, że nie stanowi zagrożenia. Tak właściwie to nawet go tu nie ma. Przecież nikt będzie sobie zawracał głowy kimś, kto leży na plecach. Dokładnie – znakiem pełnej uległości jest ułożenie się na plecach, ale zanim to nastąpi pies może się kulić, podobnie jak w przypadku lęku, ogon będzie schowany głęboko pod siebie, uszy nisko położone.

Agresywny

Agresja może być wynikiem dwóch postaw – pewności siebie lub lęku. O ile w pierwszym przypadku wystarczy uszanowanie przestrzeni silnego psa, to w przypadku psa lękliwego scenariusz może być zgoła nieprzewidywalny.

IMG_0027-680x453-1

 

Zwierzęta na wolności dążą do unikania konfliktów, dlatego natura wyposażyła je w umiejętność komunikacji, wzbogacając ich język o sygnały uspokajające. Jak rozróżnić agresję na tle lęku od pewności siebie? Jak zapobiec eskalacji napięć? W kolejnych częściach cyklu poznasz odpowiedź na te i inne pytania.

Jestem trenerem psów. W pracy opieram się na trzech filarach: relacji, zaufaniu i poczuciu bezpieczeństwa. Bez nich nie ma mowy o wzajemnym porozumieniu. W tej wędrówce towarzyszy mi Hugo, energiczny terrier. Najlepszy kompan i największe wyzwanie. Relacja człowieka z psem jest wyjątkowa, ale wydaje mi się, że możemy i powinniśmy dać z siebie więcej. Dlatego piszę. Piszę o tym, co zrobić, żeby wspólne życie było łatwiejsze. Psy dają nam bezinteresowną miłość - pokażmy, że na to zasługujemy.